Lecznicze właściwości miodunki

Zawartość

Lecznicze właściwości miodunki

Roślina zielna o miododajnej nazwie miodunka występuje w lasach iglastych i liściastych, na polanach, w płytkich wąwozach, wzdłuż nasadzeń. Lecznicze właściwości miodunki, a także jej cechy dekoracyjne, sprawiły, że ten ludzki kwiat jest specjalnie uprawiany.

Co zaskakujące, na jednej łodydze są połączone kwiaty o różnych odcieniach – różowe, niebieskie, czerwone, fioletowe, białe. Tłumaczy się to obecnością antocyjanów barwników roślinnych, które inaczej reagują na kwasowość płatków.

Te same unikalne pigmenty zapewniają kulturze wysokie właściwości lecznicze.

Miodownik – opis, skład, charakterystyka

Lungwort officinalis jako jeden z pierwszych pojawia się na obrzeżach lasu na wiosnę po stopieniu śniegu.

Wcześnie zaczyna kwitnąć, przyciągając dużą liczbę pszczół, od których wzięła swoją nazwę – miodunka lub spadzi. Roślina ma inną nazwę – pulmonaria, co oznacza płuca lub płuca.

U ludzi często nazywana jest trawą płucną, ponieważ od dawna jest stosowana w profilaktyce i leczeniu narządów oddechowych.

Jest to roślina wieloletnia, która dorasta do wysokości zaledwie 30 cm, kultura należy do rodziny ogórecznika, ma wyprostowaną łodygę i duże liście lancetowate.

Kwiaty są oddzielne, zewnętrznie podobne do małych dzwonków. Korzeń jest duży, gruby, tworzy bulwy. Miodowiec dojrzewa owoce, które wyglądają jak orzech.

Trawa nie toleruje ciepła, dlatego woli rosnąć w cieniu wysokich drzew lub krzewów.

Skład chemiczny miodunki jest rozległy:

  • antocyjany – substancje pigmentowe, które działają bakteriobójczo, w naturze nadają kolor różnym częściom roślin – liściom, kwiatom, owocom;
  • flawonoidy – związki organiczne o wysokiej aktywności antyoksydacyjnej, które pomagają ludziom w walce ze złym nastrojem;
  • garbniki – środki ściągające pochodzenia naturalnego, hamują rozmnażanie i rozwój patogennej mikroflory na skórze i błonach śluzowych jelit;
  • saponiny – złożone związki organiczne obdarzone właściwościami pienienia, w ludzkim ciele wspomagają procesy tworzenia śluzu i wydzielania śliny;
  • alantoina – naturalny produkt utleniania, działa znieczulająco i przeciwzapalnie;
  • kwas askorbinowy – znany jako witamina C, który zwiększa odporność na infekcje, wirusy, choroby;
  • kwas krzemowy – składnik roślinny, który wspomaga usuwanie toksyn i toksyn, normalizując pracę przewodu pokarmowego;
  • beta-karoten – najważniejszy z karotenów, pod wpływem enzymów wątrobowych przekształca się w witaminę A;
  • witaminy – proste związki organiczne, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem, uczestnicząc w ważnych procesach zachodzących w żywym organizmie;
  • mikroelementy i makroelementy to grupa substancji mineralnych, które mają wysoką potrzebę życiową człowieka.

Zobacz także: Zdjęcia i nazwy odmian fiołków domowych (część 4)

Co to jest przydatne dla zdrowia miodunka

Właściwości lecznicze miodunki przejawiają się w chorobach górnych dróg oddechowych – zapaleniu tchawicy, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc. Zioło wspomaga powrót do zdrowia nawet w najcięższych i najbardziej zaawansowanych przypadkach krwioplucia.

Miodówka jest szczególnie przydatna, jeśli cierpisz na suchy, bezproduktywny kaszel, któremu towarzyszy chrypka, chrypka. Już po kilku dniach stosowania plwocina jest łatwo odkrztuszona i dobrze wydalana z organizmu.

Lungwort officinalis stosuje się w zaburzeniach układu moczowo-płciowego – zapaleniu pęcherza moczowego, nietrzymaniu moczu, zapaleniu nerek, zapaleniu cewki moczowej, kamieni i piasku w przewodach wątroby, nerek, dróg żółciowych. Roślina szybko łagodzi stany zapalne, zmniejsza ból i skurcze.

Kultura wyróżnia się zdolnością uzdrawiania. Zawarte w nim antocyjany zatrzymują krwawienie wewnętrzne i zewnętrzne, wspomagają regenerację tkanek i łagodzą objawy bólowe.

Dzięki zawartości bioflawonoidów, które wchodzą w skład miodunki w wysokim stężeniu, roślina pozytywnie wpływa na układ nerwowy. Parząc codziennie liście i kwiaty zamiast herbaty, możesz poradzić sobie ze stresem i depresją bez leków.

Roślina korzystnie wpływa na funkcję hematopoezy, stymuluje produkcję czerwonych krwinek, erytrocytów. Ze względu na tę zdolność, miodunka jest zalecana w profilaktyce i leczeniu anemii, jako samodzielny składnik lub jako składnik preparatów leczniczych.

Ze względu na wysoką zawartość jodu zioło jest przydatne na tarczycę i jest stosowane w leczeniu wola. To z brakiem tego pierwiastka pojawia się wiele zaburzeń i patologii narządu, dochodzi do dysfunkcji i zmniejsza się produkcja niezbędnych hormonów.

Roślina jest szeroko stosowana w celach kosmetycznych – poprawia jakość skóry i paznokci, niweluje szkodliwe działanie promieniowania ultrafioletowego, zapobiega przedwczesnemu starzeniu. Miodnicę na włosy stosuje się, gdy mocno wypadają, rozdwajają się, stają się osłabione i pozbawione życia.

Lecznicze właściwości miodunki

W medycynie ludowej ziele miodunka od dawna ma wyjątkowo pozytywną stronę. Jest bezpieczny dla dzieci i dorosłych, osób starszych, dopuszczony do stosowania w okresie ciąży i laktacji.

Miodówka – użyteczne właściwości i zastosowania:

  • Wykrztuśny. Roślina jest szeroko stosowana wewnętrznie w leczeniu różnych chorób drzewa płucno-oskrzelowego, takich jak zapalenie płuc, astma, gruźlica.
  • Antybakteryjny. Napary i wywary na bazie miodunki są stosowane przy chorobach skóry, uszkodzeniu tkanek przez infekcje bakteryjne. Robi się z niego kąpiele, smaruje bolące miejsca, nakłada balsamy.
  • Lek przeciwbólowy. Zioło skutecznie łagodzi stan podczas zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy. Jako środek pomocniczy pomaga przy zapaleniu żołądka, zapaleniu trzustki, zapaleniu dwunastnicy.
  • Rozkurczowy. Kultura pomaga rozluźnić mięśnie gładkie narządów wewnętrznych. Jest często stosowany w przypadku kolki, niewydolności serca.
  • Środek uspokajający. Herbata z miodunka uspokaja układ nerwowy, łagodzi napięcie i podrażnienia, pomaga zwalczać stres, leczy migreny, łagodzi bóle głowy.
  • Przeciwzapalny. Infuzja miodunki do środka usuwa stany zapalne w chorobach przewodu pokarmowego. Stosowany zewnętrznie łagodzi obrzęk, swędzenie, zaczerwienienie.
  • Antyseptyczny. Z wywaru z suszonych liści i kwiatów spadzi płukać gardło z bólem gardła, zapaleniem krtani, zapaleniem gardła. Ciepły płyn jest trzymany w jamie ustnej, jeśli wystąpi stan zapalny błon śluzowych lub dziąseł przy zapaleniu dziąseł, jamy ustnej, paradontozie.
  • Moczopędny. Miodownik ma łagodne działanie moczopędne. Przy ciągłym stosowaniu przyczynia się do wypłukiwania piasku, niszczy kamienie, wyrównuje równowagę kwasowo-zasadową.
  • Hematopoetyczny. Łodygi i liście rośliny zawierają cały niezbędny kompleks mikroelementów niezbędnych do pełnej i terminowej produkcji czerwonych krwinek. Kompleks zawiera żelazo, miedź, mangan, jod, selen, krzem i potas.
  • Immunomodulujące. Wysoka zawartość pierwiastków śladowych, takich jak jod i krzem, antyoksydanty, pozwala na wykorzystanie miodunki do wzmocnienia układu odpornościowego. Zwiększa odporność i odporność organizmu na różnego rodzaju infekcje, poprawia obronę i mechanizmy, jest stosowany w zapobieganiu przeziębieniom, wirusowym chorobom układu oddechowego.
  • Zobacz także: Uprawa pedilanthus w domu

    Czy miodunka może zaszkodzić ludziom?

    Preparaty miodunki nie mają ścisłych ograniczeń w ich stosowaniu. Zioła lecznicze są z powodzeniem leczone u bardzo małych dzieci i młodzieży, dorosłych i osób starszych.

    Jeśli nie możesz sam zebrać zioła, znajdź roślinę od tradycyjnych uzdrowicieli lub lokalnych zielarzy, to możesz je kupić w aptece luzem lub w postaci worków filtracyjnych. Dzieci mogą używać miodunki od 3 roku życia.

    Na zewnątrz miodunka jest dozwolona w czasie ciąży, lepiej nie brać jej do środka w tym okresie.

    Jak używać miodunka lekarskiego

    Lecznicze właściwości miodunki skoncentrowane są w naziemnej części rośliny – liściach i kwiatach. Podczas kwitnienia są starannie cięte wraz z łodygą, suszone, wiązane w pęczki.

    Suszona trawa jest mielona, ​​wywary, napary przygotowywane na bazie gotowych surowców, parzona jest herbata lecznicza.

    Miodownik dobrze komponuje się z wieloma innymi roślinami leczniczymi, dlatego często jest włączany do składu opłat za leczenie.

    W Anglii i Francji świeże kwiaty i liście miodunki są używane jako jadalna dekoracja dań restauracyjnych i deserów.

    Popularne przepisy z miodem:

  • Wywar. Na pół litra wody potrzebna jest garść suchej posiekanej trawy. Płyn doprowadza się do wrzenia, gotuje przez 15 minut. Gdy płyn ostygnie, filtruje się go i wypija pół szklanki dwa razy dziennie – rano i wieczorem po posiłkach.
  • Napar. Łyżkę suszonych surowców wlewa się do szklanki wrzącej wody. Płyn należy podawać przez 2 godziny, następnie przepuszcza się przez gazę. Powstały napar stosuje się zgodnie z jego przeznaczeniem: wewnątrz – na jeden dzień, na trzy dawki lub na zewnątrz – do mycia, płukania, balsamów, okładów i tak dalej.
  • Herbata. Świeże lub suche części rośliny (łodygi, liście, kwiaty) są przydatne do parzenia i picia zamiast tradycyjnej herbaty lub kawy. Lecznicze właściwości miodunki są dobrą profilaktyką wielu chorób u dzieci i dorosłych.
  • Napar alkoholowy. Trzecia część wybranego szklanego pojemnika jest wypełniona świeżą trawą, jeśli suszona mieszanka zostanie pobrana, to o jedną czwartą. Resztę uzupełnia wysokiej jakości wódka lub alkohol rozcieńczony do 40 °. Płyn podaje się w ciemnym miejscu przez 2 tygodnie. Nalewkę przyjmuje się jedną łyżeczkę 3 razy dziennie przez pół godziny przed posiłkiem. Przebieg leczenia wynosi 1 miesiąc.
  • Zobacz też: Tworzymy komfortowe warunki do uprawy filodendronów w domu

    Stosowanie świeżej miodunki

    Skoszoną trawę można wykorzystać natychmiast, nie czekając, aż wyschnie. Liście i kwiaty są drobno posiekane, zamieniając się w kleik.

    Tak przygotowaną masę nakłada się na niegojące się owrzodzenia, głębokie i drobne nacięcia, stosowane przy oparzeniach i odmrożeniach. Narzędzie jest w stanie pozbyć się odcisków i odcisków, biegnących lub nowo pojawiających się.

    Sok i miąższ miodunki dodaje się do domowych kosmetyków – maseczek na twarz i skórę głowy.

    Popularne i skuteczne jest używanie miodunki podczas wędrówki w celu szybkiego i wysokiej jakości gojenia się ran.

    Zasady stosowania miodunki w warunkach polowych (krótko):

    • małe zadrapania są myte i traktowane sokiem roślinnym, który jest wyciskany z kilku liści;
    • w przypadku krwawienia należy zastosować zawiesinę drobno posiekanych zielonych części rośliny, wtedy krew zatrzyma się znacznie szybciej;
    • jeśli pojawi się ropienie, należy założyć bandaż z miazgą miodunki, bandaż jest zmieniany, gdy brudzi się kilka razy dziennie;
    • z ukąszeniami owadów balsamy są wytwarzane z soku lub skoncentrowanego naparu z miodunki;
    • jeśli pszczoła ugryzła, kompres z kleiku liści i kwiatów pomoże złagodzić stany zapalne i obrzęki.

    Zewnętrzne stosowanie należy przerwać, gdy poprawa jest wyraźnie widoczna, owrzodzenia i rany zaczną się goić, ustąpią stany zapalne i zaczerwienienia, ustąpi ból i swędzenie.

    Kuracja ziołowa w środku nie akceptuje pośpiechu, kurs trwa zwykle jeden lub dwa miesiące, w zależności od osiągniętych rezultatów. Wykorzystując dobroczynne właściwości miodunki, brane są również pod uwagę przeciwwskazania. Roślina jest zabroniona z powodu indywidualnej nietolerancji, rozwoju reakcji alergicznej.

    Miodowiec dla naczyń mózgowych –

    Lungwort officinalis: właściwości lecznicze, zastosowanie w medycynie tradycyjnej

    Lecznicze właściwości miodunki

    materiał:

    Lungwort officinalis, zioło płucne lub niejasne miodunka – odnosi się do pospolitych roślin. Piękno kwiatów miodunki jest miłe dla oka, ale zyskało sławę nie tylko ze względu na swój wygląd. Właściwości tej cudownej rośliny są powszechnie znane i mają zastosowanie w eliminowaniu wielu problemów w organizmie, a także w dziedzinie kulinarnej.

    Opis

    Roślina należy do rodziny ogórecznika. Jej pędy trafiają w marcu. Początkowo kwitnie jaskrawoczerwonymi kwiatami, stopniowo nabierając fioletu, a następnie koloru niebieskiego. Zamieszkuje lasy liściaste, parki i lasy dębowe.

    Liście wieloletniej rośliny znajdują się na łodygach, a także u nasady kwiatów. Są bogate w różne pierwiastki śladowe, dzięki czemu miodunka zyskała miano rośliny leczniczej.

    . Łacińska wersja nazwy rośliny brzmi jak „Pulmonas”, co oznacza „płuca”. Termin ten jest więcej niż odpowiedni, ponieważ miodunka była używana w leczeniu chorób płuc od niepamiętnych czasów. Co więcej, w starożytności wierzono, że plamy na liściach miodunki symbolizują chore narządy oddechowe, które leczące zioło będzie musiało wyleczyć po zebraniu i wysuszeniu.

    Zbieranie i przechowywanie roślin leczniczych

    Absolutnie wszystkie części rośliny mają znaczenie jako podstawa do produkcji wielu leków. Najwygodniej jest używać miodunki w postaci suszonej. Suszą ją na różne sposoby: wiosną kwiaty i liście nadają się do szybkiego schnięcia przy pełnej wentylacji. Jesienią korzenie są zwykle suszone powoli i długo. Trawę miodową najlepiej przechowywać w pudełkach wyłożonych od wewnątrz papierem.

    Ponieważ górne części rośliny są często wykorzystywane do celów leczniczych, zbiory przeprowadza się w okresie jej aktywnego kwitnienia. Zebrane oczyszczone surowce są umieszczane na palecie, która jest instalowana w dobrze wentylowanym miejscu. Gotowe, suche rośliny są cięte i przechowywane do czasu użycia.

    Przydatne właściwości miodunki są w dużej mierze spowodowane składem składników, który zawiera wiele przydatnych elementów:

    • żywice;
    • garbniki;
    • alantoina;
    • garbniki;
    • fitosterole;
    • śluz;
    • alkaloidy;
    • polifenole;
    • karoten;
    • mikro i makroelementy: żelazo, mangan, jod, krzem itp.
    • witamina C.

    Przeczytaj więcej na Attuale.ru: Olejek amarantowy: użyteczne właściwości i zastosowania

    Dzięki prawidłowemu stosowaniu miodunka lekarskiego nie jest trudno osiągnąć następujące wyniki:

    • przeciwzapalny;
    • gojenie się ran;
    • moczopędny;
    • antyseptyczny;
    • hemostatyczny;
    • antysklerotyczny;
    • przeciwnowotworowy;
    • regenerująca;
    • lek przeciwbólowy.

    Dodatkowo możesz podkreślić przydatne funkcje miodunki:

  • Uczestniczy w procesach hematopoezy, zmniejsza kruchość naczyń krwionośnych.
  • Pomaga wzmocnić odporność.
  • Poprawia funkcjonalność ośrodkowego układu nerwowego.
  • Eliminuje stany zapalne jelit.
  • Pomaga w walce z problemami dermatologicznymi (w szczególności oczyszcza i leczy ropne rany).
  • Łagodzi objawy hemoroidów.
  • Poprawia funkcjonalność mięśnia sercowego, kontroluje tętno.
  • Pomaga w eliminowaniu bólów głowy.
  • Zmiękcza skórę, wygładza ją.
  • Ale najbardziej popularnym i poszukiwanym efektem miodunka jest oczywiście jego wyjątkowa zdolność do rozrzedzania i usuwania śluzu z oskrzeli.

    Z tego powodu roślina jest stosowana w leczeniu chorób układu oddechowego.

    W składzie których obecne są leki lungwort officinalis

    Za najpopularniejszy lek, który opiera się na dobroczynnych właściwościach rośliny, uważa się nalewkę z miodunka lekarskiego.

    To narzędzie służy do leczenia zaburzeń dróg oddechowych (w szczególności gruźlicy) i przewodu pokarmowego (w szczególności wrzodów), patologii nerek i problemów z pęcherzem. Zapalenie krtani i kamica moczowa dobrze reagują na leczenie nalewką.

    Przy okazji. Nalewka z miodunki jest uważana za bardzo istotną w przypadku utraty głosu z powodu nadmiernego napięcia więzadeł lub z powodu procesów zapalnych.

    Dodatkowo narzędzie może pomóc w obecności następujących chorób:

    • zapalenie gruczołu krokowego;
    • wyniszczająca biegunka w starszym wieku;
    • niestrawność u dzieci.

    Miodownik ma silne działanie przeciwzapalne.

    Dlatego nalewka pozwala na rozrzedzenie plwociny i ma łagodne działanie moczopędne.

    Imponująca ilość pierwiastków śladowych (zwłaszcza manganu) sprawia, że ​​miodunka może pozytywnie wpływać na proces hematopoezy i poprawiać przemianę materii.

    Zastosowanie w medycynie tradycyjnej

    Najskuteczniejsze w medycynie ludowej są wywary i nalewki z miodunka zwyczajnego. Należy pamiętać, że dzienna dawka leku powinna wynosić kilka łyżek stołowych. Roślinę należy zalać tylko wrzącą wodą. Zimna, a nawet ciepła woda nie jest w stanie zareagować z poszczególnymi składnikami roślin.

    Kwiaty

    Lecznicza nalewka stosowana w leczeniu niektórych schorzeń może być sporządzona w sieci aptek lub samodzielnie. Aby to zrobić, musisz zebrać świeże kwiaty i liście rośliny, zmielić je i umieścić w szklanym pojemniku, wypełniając go do połowy.

    Naczynie wypełnione jest wódką pokrywającą trawę. Pojemnik przykrywa się pokrywką i wysyła do ciemnego miejsca na 14 dni. Przyszłą nalewkę należy codziennie wstrząsać. Po upływie czasu produkt uważa się za gotowy. Dawkowanie – trzy razy dziennie od 1 do 4 ml.

    Nalewkę wstępnie rozcieńcza się niewielką ilością wody.

    Przeczytaj więcej na Attuale.ru: Olej kukurydziany: korzystne właściwości dla organizmu ludzkiego, zastosowanie w kuchni i kosmetyce, przeciwwskazania

    Liście miodunki

    Ta część rośliny stanowi doskonały wywar do leczenia objawów hemoroidów. Do jego produkcji weź 2 łyżki. l. świeżą trawę i zalać szklanką wrzącej wody. Mieszaninę podaje się w infuzji przez godzinę i stosuje jako lewatywę. Delikatne działanie odwaru pomaga zlikwidować ból i pomaga zredukować hemoroidy.

    Korzenie

    Aby wyeliminować problemy męskiego układu moczowo-płciowego, odpowiedni jest wywar z korzenia rośliny.

    1 łyżkę korzenia miodunki kroi się, zalewa 1 szklanką wrzącej wody, gotuje przez 10 minut, a następnie podaje przez taką samą ilość czasu. Gotowy płyn jest używany 100 ml trzy razy dziennie przez 30 minut. przed posiłkami.

    Przeciwwskazania

    Bez wątpienia lecznicze właściwości miodunki są bardzo liczne i skuteczne.

    Jednak roślina ma szereg konkretnych przeciwwskazań, o których powinieneś wiedzieć:

    • ciąża, karmienie piersią;
    • wiek do 3 lat;
    • wrażliwość organizmu na składniki rośliny;
    • zwiększona krzepliwość krwi;
    • częste zaparcia.

    Ważny. Nie należy przyjmować wywarów ani naparów z miodunki na pusty żołądek. W przeciwnym razie taki odbiór może wywołać atak nudności, zamieniając się w wymioty.

    Liczne właściwości lecznicze miodunki nie pozostały niezauważone przez popularne receptury medycyny tradycyjnej.

    Środki oparte na tej roślinie są istotne w walce z patologiami różnych układów organizmu – od układu moczowo-płciowego po drogi oddechowe.

    Stosując się do wszystkich tych zaleceń i wskazań, możesz osiągnąć znaczną poprawę zdrowia za pomocą absolutnie naturalnego, naturalnego składnika.

    Źródło

    Ziele miodunka: właściwości lecznicze i przeciwwskazania, opis

    Lecznicze właściwości miodunki

    Miodnica jest szeroko znana w medycynie ludowej. 

    Zawiera wiele przydatnych substancji. Najczęściej stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego. Wśród nich kaszel, zapalenie oskrzeli, przeziębienia. 

    Zioło stosowane jest w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego i nerek. Jadalny. Można go dodawać do sałatek, zup oraz uprawiać w ogrodzie jako kwiat ozdobny.

    Miodowiec z trawy: opis

    Ta kultura należy do rodzaju wieloletnich roślin zielnych. Należy do rodziny ogórecznika. Ma około 16 odmian. Lecznicza miodunka jest szeroko rozpowszechniona. Obecnie kultura jest uprawiana jako roślina ogrodowa, a hodowcy wyhodowali wiele ozdobnych rodzajów miodunki.

    Naukowa nazwa kultury to Pulmonaria. Pochodzi od łacińskiego Pulmoa, co tłumaczy się jako „światło”. Tak nazwał ten rodzaj botanik z Niemiec L. Fuchs, a wszystko ze względu na podobieństwo liści miodunki do ludzkich płuc. Trawa produkuje słodki nektar i jest rośliną miodową.

    Kultura jest szeroko rozpowszechniona w Eurazji, Europie Środkowo-Wschodniej i innych krajach. W centralnej strefie Federacji Rosyjskiej istnieją tylko trzy rodzaje miodunki:

    • wąskolistny;
    • miękki;
    • niejasny.

    Miodnik to roślina niska, ma tylko kilkadziesiąt centymetrów wysokości. Część naziemna to wyprostowana, lekko szorstka łodyga, na której znajdują się kwiaty i drobne liście.

    Po więdnięciu łodygi część naziemna składa się wyłącznie z liści przyziemnych. Kultura ma rozgałęziony pnący kłącze. Liście całe, lancetowate. Może być owalny. Wskazał na górę. Pokryta lekkim puchem.

    Liście przypodstawne znajdują się na długich korzeniach, rosną gdy roślina kwitnie.

    Miodownik często występuje w lasach, na zboczach wąwozów, w miejscach wilgotnych i zacienionych. Ta roślina ma zdolność zmiany koloru swoich kwiatów. Na początku kwitnienia kwiat może być jasnoróżowy, a pod koniec staje się fioletowy lub niebieski. Dlatego na tej samej roślinie można znaleźć kwiaty o różnych kolorach.

    W medycynie ludowej kwiaty, liście i korzenie tej kultury stosuje się w leczeniu różnych chorób. Do leczenia nadają się wszystkie rodzaje miodunki, ale najlepsze właściwości ma ten leczniczy. Roślina nie ma wyraźnego zapachu. Jej liście są gorzkie w smaku.

    odmiany roślin

    Istnieje kilkadziesiąt rodzajów miodunki. Poniżej najpopularniejsze:

    • wąskolistna. Odporny na mróz. Dorasta do 40 cm, liście mają szorstkie i dość sztywne pokwitanie. Korona kwiatu jest różowa, stopniowo zmieniając kolor na niebieski. Ten gatunek rośnie w Rosji.
    • Długolistny. Roślina wieloletnia rosnąca wzdłuż brzegów rzek i w lasach. Odporny na zimę. Dorasta do wysokości 25 cm, kwiaty w kształcie dzwonu, wydłużone w długą rurkę, niebieska. Miodowce tego gatunku mają szerokie liście przypominające pas.
    • Miękki. Ten rodzaj rośliny może dorastać do 50 cm wysokości, liście pokryte są miękkim puchem, który wydaje się trochę lepki w dotyku. Korona jest różowa, z czasem zmienia kolor na niebieski lub fioletowy. Na jednej roślinie można znaleźć kwiaty o różnych kolorach. Szypułki uformowane są z rozety, tworząc w ten sposób zwarty krzew.
    • Góra. Nie tak powszechny jak pozostałe, choć ma dekoracyjny wygląd. Liście rośliny są jasnozielone, aksamitne, przyjemne w dotyku. Kwiaty z okresem dojrzewania, zebrane w wiechy po 4-6 sztuk.
    • Niejasny. Osiąga wysokość 30 cm, kwiaty są najpierw różowe, potem niebieskie. Istnieje odmiana o białych kwiatach. W naturze gatunek ten występuje w lasach. Liście podstawowe, spiczaste. Mają kształt jajowatego serca. Pomalowany na głęboką zieleń. Pokryty twardym włosiem.
    • Leczniczy. Roślina niska, nie większa niż 30 cm, dystrybuowana w Europie. Czasami spotykany w Rosji. Liście osiągają długość 15 cm, mają jasne plamki. W miarę kwitnienia różowoczerwone kwiaty zmieniają kolor na niebieski. Zaczyna kwitnąć w marcu.
    • Czerwony. Roślina zimozielona o wysokości ok. 45 cm, kwitnie długo i obficie. Kwiaty mają bogaty czerwony odcień. Kłącze jest duże i długie. Liście są pomalowane na monochromatyczny zielony kolor. Wąski i błyszczący. Ogrodnicy uprawiają tę roślinę jako roślina okrywowa. W regionach o surowych zimach kultura może zamarznąć, więc potrzebuje schronienia na zimę.
    • Cukier. Roślina pochodzi z Francji i Włoch. Ma cętkowane owalne liście, których długość może sięgać 10-25 cm, kwiaty są różowe, białe i karminowe, z czasem stają się fioletowe. Roślina ze względu na specyfikę łodygi tworzy posadzki o wysokości 0,3 m. Hodowcy wyhodowali z tego gatunku wiele pięknych odmian mieszańcowych, które ogrodnicy chętnie uprawiają na swoich działkach.
    • Brutto. Bardzo rzadka roślina. Rośnie w rejonach górskich na wysokości 15 000 m n.p.m. Liście są lancetowate, owłosione. Pokryta dużą ilością białych plamek. Szerokość blaszki liściowej wynosi 10 cm, długość 20 cm, wysokość szypułki osiąga 0,45 cm, kwiaty są czerwono-fioletowe.

    Miodownik to nie tylko piękna roślina, ale także bardzo użyteczna. W celach leczniczych większość ogrodników uprawia ją na swojej stronie. Aby roślina była użyteczna, nie wystarczy ją uprawiać, trzeba odpowiednio zebrać i przygotować surowce.

    Proces zbioru surowców roślinnych

    Jeśli miodunka nie jest uprawiana w ogrodzie, należy ją zbierać w lesie, na obrzeżach lasu i dużych polanach. Roślinę można spotkać na łąkach, na niższych zboczach i polanach. Trawa występuje najczęściej w strefie leśnej i leśno-stepowej.

    Do celów leczniczych zbiera się wszystkie części rośliny. Kwiaty i liście są zbierane i suszone wiosną lub wczesnym latem, a korzeń jesienią. Roślinę można suszyć w pęczkach, po odcięciu u nasady.

    Suszenie liści i kwiatów musi być szybkie, w przeciwnym razie części rośliny mogą stać się czarne i zgnić. Korzenie natomiast wysychają przez długi czas. Suszenie powinno odbywać się w dobrze wentylowanym miejscu, chronionym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.

    Trawa jest przechowywana w pudełkach wyłożonych papierem. Prawidłowo wysuszona trawa jest bezwonna i ma jasnozielony kolor.

    Miodownik jest używany do jedzenia. W tym celu zbiera się łodygi i liście podstawne. Młode pędy są również uważane za jadalne. Mają, podobnie jak dojrzałe ziele miodunka, właściwości lecznicze.

    Zaleca się rozważenie przeciwwskazań i skutków ubocznych przed użyciem rośliny do celów leczniczych.

    Skład chemiczny

    Lecznicze właściwości miodunki są oparte na jej składzie chemicznym. Roślina zawiera wiele przydatnych substancji, wśród których witaminy C i P nie są ostatnimi.

    W skład trawy wchodzi wapń i potas, a także cały zestaw pierwiastków śladowych: mangan, stront, miedź, jod, krzem, tytan i żelazo. Ponadto kultura zawiera rutynę, śluz i garbniki, flawonoidy.

    Zawiera kwas krzemowy, garbniki, saponiny, polifenole i inne równie przydatne składniki.

    właściwości lecznicze

    Co to jest przydatne ziele miodunka? Ta kultura ma działanie moczopędne, ściągające, wykrztuśne i zmiękczające. Kolejne zioło ma właściwości hemostatyczne i gojące rany. Jest w stanie w krótkim czasie usunąć proces zapalny, odczucia bólowe oraz zapewnić pomoc antybakteryjną.

    Co można leczyć tym ziołem?

    Co leczy miodunka? Przede wszystkim roślina ta jest uważana za płucną i leczy wiele chorób dróg oddechowych. Wśród nich są zapalenie oskrzeli, ciężki kaszel, astma, zapalenie płuc, nieżyt układu oddechowego, gruźlica, ostre patologie układu oddechowego.

    Ze względu na swoje właściwości lecznicze, miodunka jest wykorzystywana do zwalczania zaburzeń nerwowych. Leki na jej bazie pomagają usunąć bezsenność i bóle głowy. Są stosowane w leczeniu padaczki. Zioło pomaga przy nadciśnieniu, palpitacji serca i obniżonym krążeniu krwi. W medycynie ludowej stosowany jest przy anemii, zapaleniu tchawicy, anemii i zapaleniu naczyń.

    Hodowlę stosuje się przy zaburzeniach metabolicznych oraz przy niedoborach witamin. Zioło pomaga przy zapaleniu żołądka, zapaleniu okrężnicy, odmiedniczkowym zapaleniu nerek. Będzie niezastąpiony przy kamicy moczowej, stanach zapalnych, ropieniach, owrzodzeniach i ropniach. Miodnicę stosuje się przy łuszczycy, egzemie i wszelkiego rodzaju ropniach. Jego stosowanie jest uzasadnione w przypadku porostów, skazy i zaburzeń pigmentacji.

    Zioło wskazane jest przy niewydolności hormonalnej. Kobiety leczą go z zapalnymi chorobami ginekologicznymi, pleśniawkami i krwawieniem z macicy. Jest stosowany przy hemoroidach i zaburzeniach żołądkowo-jelitowych. Roślina sprawdziła się w stomatologii, w leczeniu chorób dziąseł, zapalenia krtani, wola, zapalenia gardła.

    Oprócz wszystkich powyższych, miodunka jest używana do alergii i skrofuły. Poprawia stan skóry właściwej, stymuluje regenerację tkanek, pomaga wzmocnić skórę głowy. Trawa doskonale oczyszcza krew. Wzmacnia odporność.

    Pomaga regulować wydzielanie gruczołów. Wzmacnia i uelastycznia naczynia krwionośne. Korzystny wpływ na mięsień sercowy. Zapobiega pojawianiu się guzów i zakrzepów krwi. Zapobiega cukrzycy. Stabilizuje równowagę kwasowo-zasadową.

    Wpływa pozytywnie na układ rozrodczy.

    W procesie leczenia różnych chorób należy skupić się nie tylko na właściwościach leczniczych ziela miodunki. W odpowiednim czasie należy również uwzględnić przeciwwskazania, aby nie wystąpiły skutki uboczne.

    W jakich przypadkach zabronione jest używanie trawy?

    Pomimo szerokiego wachlarza właściwości leczniczych ziela miodunki, istnieją również przeciwwskazania do stosowania leków na jego bazie. Roślina jest przeciwwskazana:

    • z indywidualną nietolerancją;
    • u dzieci poniżej szóstego roku życia;
    • z atonią jelit i żołądka;
    • z tendencją do zaparć;
    • jeśli krzepliwość krwi jest zwiększona;
    • z zakrzepowym zapaleniem żył;
    • w czasie ciąży i karmienia piersią.

    Trawy nie należy pić na pusty żołądek. Takie przyjęcie leku ziołowego może powodować nudności, odruch wymiotny. Ze szczególną ostrożnością preparat ziołowy powinien być stosowany przez osoby starsze.

    Metody aplikacji

    Miodownik jest szeroko stosowany w medycynie ludowej. Do leczenia odpowiedni jest wywar i napar alkoholowy. Sok z miodunki jest często używany w przepisach. Trawa jest dodawana do składu opłat za piersi i jelita. Leczenie miodunki jest prowadzone z ostrożnością, w oparciu o osobiste odczucia. Nie ignoruj ​​porady lekarza przed taką terapią.

    Kultura ma słodkawy i bardzo przyjemny smak, dlatego jest wykorzystywana w kuchni. Roślinę dodaje się do sałatek, zup i marynat. Trawa może służyć jako doskonała przyprawa do potraw warzywnych i mięsnych.

    Miodownik uprawiany jest w ogrodach jako roślina ozdobna i jest z powodzeniem stosowany w projektowaniu krajobrazu.

    Przepisy z mlekiem miodowym

    W medycynie ludowej dobrze sprawdził się napar alkoholowy z miodunki. Aby go przygotować, weź 300 g suszonych kwiatów i zalej je litrem wódki. Trzy tygodnie nalegają. Przyjmować raz dziennie po 15 g. Napar eliminuje proces zapalny. Zatrzymuje krwawienie, w tym z macicy.

    W przypadku nietolerancji alkoholu alkohol zastępuje się wrzącą wodą. Trawę wlewa się przegotowaną wodą (70-80 ⁰С). Nalegają przez około godzinę. Pić jako herbatę 1-3 razy dziennie po 150 ml.

    Popularny jest bulion piwny z miodunki. Aby go przygotować, należy wziąć litr piwa, 30 g surowców zielarskich i 15 g miodu.Wszystkie składniki należy wymieszać i włożyć do kąpieli wodnej.

    Napój powinien znajdować się w kąpieli wodnej, aż jego ilość zostanie zmniejszona o połowę. Nie należy dopuszczać do zagotowania bulionu, w przeciwnym razie „lekarstwo” straci lwią część swoich korzystnych właściwości.

    Odwar pije się w łyżce stołowej cztery razy dziennie przed posiłkami. Przebieg leczenia wynosi 10 dni.

    Wywar z miodunki na wodzie przygotowuje się z 15 g trawy i 250 ml wrzącej wody. Roślinę wlewa się wrzącą wodą, mieszaninę nalega i filtruje. Taki napój pije się 60 g dwa razy dziennie. Kurs trwa pięć dni.

    Odwar z miodunki jest wskazany w zapaleniu oskrzeli, jest stosowany w początkowej fazie rozwoju zapalenia płuc. Pomaga w kaszlu i zapaleniu krtani.

    Dobrym wynikiem w leczeniu chorób płuc jest nalewka na kaszel, składająca się z:

    • pąki sosny;
    • zioła miodunki;
    • kwiaty nagietka;
    • kolor limonki;
    • liście pokrzywy;
    • kłącza omanu;
    • kwiaty czarnego bzu.

    Wszystkie składniki są pobierane w jednej łyżce stołowej. Wymieszać i zalać litrem wrzącej wody. Napój umieszcza się w termosie. Przed zażyciem przefiltruj i weź szklankę dziennie.

    Ten wywar rozrzedza plwocinę, poprawia stan pacjenta z zapaleniem oskrzeli, pomaga osobom z astmą.

    Instrukcja użytkowania aptecznego miodunka

    Miodnicy nie można zbierać samodzielnie, ale kupić w aptece. Trawa sprzedawana jest luzem iw workach filtracyjnych. Jeden worek filtracyjny zawiera 2,5 g surowców. Dwa takie opakowania wlewa się szklanką wrzącej wody, nalega na 15 minut. Weź pół szklanki dwa razy dziennie. Przebieg przyjęcia to jeden miesiąc.

    W podobny sposób przygotowuje się suchą miodnicę w postaci sypkiej. Weź szklankę wrzącej wody na łyżkę ziół. Mieszaninę umieszcza się w termosie na dwie godziny. Weź pół szklanki dwa razy dziennie. Nie można wlewać surowców wrzącą wodą. Woda powinna lekko ostygnąć – do 70-80 stopni. W przeciwnym razie ziele miodunka straci wszystkie korzyści i właściwości lecznicze.

    Przeciwwskazania do stosowania surowców zielarskich są opisane w instrukcji. Znajdują się tam również informacje o sposobie podawania i dawkowaniu. Przed leczeniem miodunki warto się z nią zapoznać. Nie zaszkodzi skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć niepożądanych konsekwencji leczenia.

    Źródło

    Miodownik – właściwości użytkowe, zastosowanie w medycynie tradycyjnej, przeciwwskazania

    Lecznicze właściwości miodunki

    W artykule omawiamy lekarską miodunka – jak wygląda ziele miodunka, właściwości lecznicze i przeciwwskazania, receptury medycyny tradycyjnej. Dowiesz się, czy miodunka może być stosowana przez kobiety w ciąży i dzieci, jak leczyć endometriozę, pozbyć się kaszlu i zatrzymać wypadanie włosów.

    Wygląd miodunka Miedzinica lekarska (Pulmonaria officinalis) należy do gatunku roślin wieloletnich z rodzaju miodunka (Pulmonaria) z rodziny ogórecznika lekarskiego (Boraginaceae). Najbliższymi „krewnymi” rośliny są brunnery, niezapominajki, pępowiny i ogórecznik.

    Popularne nazwy miodunki leczniczej to: miodunka, trawa płucna, trawa plamista, spadź, korzeń płuc, źródła wodne, trawa niedźwiedzia, włócznia leśna, podoroshina, ziele okładów, język wołu, schemalina, brat i siostra, trawa jodowana, trawa pszczoła, przebiśnieg, smoktunchiki, miodunka.

    Jak to wygląda

    Lungwort officinalis to wieloletnia roślina o gęstym, rozwiniętym kłączu i wyprostowanej łodydze, na której rosną krótkie włosy. Wysokość rośliny sięga 30-35 cm, na łodydze znajdują się zielone liście bezszypułkowe. Dolne liście mają białe plamki. Zarówno górne, jak i dolne liście są szorstkie w dotyku.

    Kwiaty miodunki przypominają dzwonki z aksamitnym pokwitaniem i zmieniają kolor podczas kwitnienia. W tym okresie na wierzchołku łodygi można jednocześnie zaobserwować szkarłatne, niebieskie i fioletowe dzwonki, zebrane w opadające pędzelki. Pod koniec kwitnienia kwiaty stają się jasnoniebiesko-fioletowe.

    Miodnik lekarski kwitnie w kwietniu – maju. W środku lata dojrzewają owoce – zaostrzone na końcach orzechy. Kwiaty są zapylane przez owady, potrząsając pyłkiem na płatkach. Po zapyleniu jasność kwiatów spada. Długa rurka koronowa chroni roślinę przed niewydajnymi zapylaczami i uniemożliwia im dotarcie do nektaru. Dlatego miodunka jest zapylana głównie przez owady o długiej trąbce.

    Gdzie to rośnie

    Obszar dystrybucji miodunka lekarskiego to Europa Środkowa i Wschodnia, Wyspy Brytyjskie, cała Rosja z wyjątkiem Dalekiego Wschodu i regionów północnych.

    Gdzie rośnie miodunka:

    • lasy mieszane;
    • obrzeża lasu;
    • polany lasów liściastych;
    • między krzakami.

    Kwiaty, liście, korzenie

    Do celów leczniczych wykorzystuje się kwiaty, liście i korzenie rośliny.Zarówno części naziemne jak i podziemne miodunki wykazują właściwości lecznicze.

    Właściwości lecznicze

    Ze względu na zróżnicowany skład chemiczny roślina wykazuje następujące właściwości farmakologiczne:

    • zmiękczający;
    • wstrzymujący środek;
    • moczopędny;
    • wykrztuśny;
    • gojenie się ran;
    • hemostatyczny;
    • antyseptyczny;
    • przeciwzapalny.

    Pomimo faktu, że medycyna naukowa nie uznaje skuteczności miodunka lekarskiego, jego zastosowanie w medycynie tradycyjnej jest dość powszechne:

    • napar ziołowy – do leczenia chorób przewodu pokarmowego, wątroby i nerek, przy padaczce, zaburzeniach nerwowych, zapaleniu nerek, wole, hemoroidach, kobiecych chorobach zapalnych i różnego rodzaju krwawieniach;
    • kompresy na bazie wywarów ziołowych – z wrzodów, egzemy i skrofuły;
    • świeże liście – do gojenia ran na skórze;
    • sok roślinny – wzmacnia włosy i poprawia kondycję skóry.

    Odwary i balsamy roślinne pomogą uporać się z bezsennością i bólami głowy, kołataniem serca i anemią, nadciśnieniem i anemią, leczą kaszel, astmę, zapaleniem oskrzeli i ostrymi chorobami układu oddechowego, wzmacniają układ odpornościowy, zapobiegają występowaniu cukrzycy, powstawaniu zakrzepy krwi i guzy.

    Jak zbierać

    Zasady zbierania trawy miodunki – liści, kwiatów i łodyg:

  • Zbieraj surowce wiosną i latem w okresie pączkowania i kwitnienia.
  • Odetnij pędy z kwiatami i liśćmi blisko powierzchni ziemi.
  • Usuń uszkodzone liście.
  • Zwiąż trawę w małe pęczki i zawieś w dobrze wentylowanym miejscu lub pod baldachimem, aby wyschła.
  • Jeśli masz piekarnik, wysusz surowiec w 40°C.
  • Kiedy trawa stanie się krucha, usuń ją.
  • Zbierz korzenie wczesną jesienią i pamiętaj o umyciu przed suszeniem. Ponieważ korzenie naturalnie wysychają znacznie dłużej niż trawa, wyślij je prosto do piekarnika. Upewnij się, że temperatura nie wzrośnie powyżej 40 °C.

    Suszone surowce zmielić w młynku do kawy i ułożyć w szklanych słojach, kartonikach lub płóciennym woreczku. Przechowuj nie dłużej niż 1 rok.

    Jak złożyć wniosek

    Lungwort officinalis znajduje zastosowanie nie tylko w medycynie tradycyjnej. Dzięki niezwykłemu słodkaczemu smakowi przyrządza się z niego zupy, sałatki, marynaty i przyprawy. Miodownik w projektowaniu krajobrazu jest popularny do dekoracji ogrodów i parków, ponieważ ma ozdobne, nakrapiane liście i wcześnie kwitnie.

    Do celów leczniczych z jej ziela przygotowuje się wywary i napary z miodunki.

    Podczas ciąży

    Lekarze nie zalecają stosowania miodunki podczas ciąży i laktacji. Zakaz dotyczy jednak tylko leczenia. Gdy wiosną u kobiet w ciąży i karmiących piersią pojawia się niedobór witamin, można dodać kilka liści rośliny do sałatek witaminowych. Zanim to zrobisz, skonsultuj się z lekarzem.

    Napar na endometriozę

    Lungwort officinalis skutecznie pomaga w leczeniu endometriozy, zwłaszcza jeśli towarzyszy jej krwawienie z macicy.

    Składniki :

  • Ziele miodownika lekarskiego – 2 łyżeczki
  • Woda (wrząca woda) – 1 szklanka.
  • Jak gotować : Ziele zalać wrzątkiem i odstawić na 2 godziny w ciemnym pomieszczeniu.

    Sposób użycia : Weź napar z 1 łyżki. 3 razy dziennie aż do całkowitego wyzdrowienia.

    Rezultat : Lungweed stopniowo odbudowuje mikroflorę pochwy, zatrzymuje krwawienie i zatrzymuje przerost tkanki włóknistej i łącznej. Napar ze spadzi łagodzi stany zapalne żeńskich narządów płciowych, działa oczyszczająco i tonizująco.

    Lekarstwo na kaszel

    Lecznicza miodunka jest stosowana w przewlekłym zapaleniu oskrzeli, gruźlicy, zapaleniu płuc i wszelkich innych chorobach płuc. Jeśli cierpisz na silny kaszel, przygotuj zbiór spadzi, pokrzywy i innych ziół na klatkę piersiową.

    Składniki :

  • Ziele i korzenie miodunki lekarskiej – 1 łyżeczka
  • Liście pokrzywy – 1 łyżeczka
  • Korzenie prawoślazu – 1 łyżeczka
  • Kwiaty dziewanny – 1 łyżeczka
  • Woda (wrząca woda) – 2,5 szklanki.
  • Miód – 1 łyżeczka
  • Jak gotować : Wymieszać zioła i wlać 2 łyżki. mieszanka w misce. Zalej wrzątkiem i odstaw na 20 minut. Przed użyciem dodaj miód do naparu.

    Sposób użycia : Przyjmować napar ½ szklanki przed posiłkami 3 razy dziennie. Przebieg leczenia trwa 15 dni. W razie potrzeby można go przedłużyć.

    Rezultat : Lungwort officinalis szybko łagodzi kaszel i usuwa flegmę z dróg oddechowych. Pokrzywa, prawoślaz i dziewanna wzmacniają właściwości wykrztuśne wywaru i pomagają wyleczyć nawet uporczywy kaszel.

    wywar na włosy

    Miodnik stosowany jest dla zdrowia i urody włosów.Midworc dobrze wpływa na kondycję paznokci i włosów. Jej sok można dodać do szamponu lub odżywki, a ziołowy wywar przyjmować doustnie.

    Składniki :

  • Ziele miodunka lekarskiego – 2 łyżki.
  • Woda (wrząca woda) – 2 szklanki.
  • Jak gotować : Trawę spadziową zmielić, zalać wrzątkiem i wstawić do kuchenki. Gotuj na małym ogniu przez 15 minut, ostudź i przecedź przez kilka warstw gazy.

    Sposób użycia : Pij codziennie wywar za ⅓ szklanki.

    Rezultat : Miodnik poprawia strukturę loków, wspomaga regenerację skóry głowy i hamuje wypadanie włosów.

    Stosowanie miodunki dla dzieci

    Leczniczej miodunki nie wolno stosować w leczeniu dzieci poniżej 3 roku życia. Jeśli Twoje dziecko jest starsze, daj mu ziołową kąpiel regenerującą. Receptura jest przeznaczona dla objętości wody 10 litrów. Zwiększ ilość zebranych łyżek stołowych proporcjonalnie do całkowitej objętości wody w wanience.

    Składniki :

  • Ziele miodunka lekarskiego – 5 łyżek.
  • Liście brzozy – 3 łyżki.
  • Origanum zwykłe – 3 łyżki.
  • Liście pokrzywy – 5 łyżek.
  • Potentilla z gęsi – 5 łyżek
  • Seria trzyczęściowa – 5 łyżek.
  • Woda (wrząca woda) – 2 szklanki.
  • Jak gotować : Zmiel składniki i wymieszaj. Wlej wodę do rondla, zagotuj i dodaj 2 łyżki. mieszanka ziołowa. Doprowadzić płyn do wrzenia, zdjąć z ognia i wlać do termosu. Pozostaw na 1 godzinę, a następnie rozcieńcz w kąpieli dla niemowląt.

    Sposób użycia : Kąp dziecko w kąpieli ziołowej nie dłużej niż 30 minut.

    Rezultat : Zbiór miodunki, brzozy, oregano, pokrzywy, pięciornika i sznurka wzmacnia odporność dzieci i normalizuje pracę układu nerwowego. Kąpiel w takiej wannie zapewni maluszkowi dobry nastrój i zdrowy sen.

    miód z miodunki

    Lungwort officinalis to jedna z najwcześniejszych roślin miododajnych. Dlatego jest bardzo popularny wśród wielu pszczelarzy. Doceniają również jego miodową wydajność – 30-75 kg/ha oraz atrakcyjność zarówno dla pszczół, jak i trzmieli.

    Miód roślinny wzmacnia organizm, pomaga leczyć kaszel i przeziębienia. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu miodu z ziela leczniczego miodunka – stosowanie produktu czasami powoduje podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej.

    Klasyfikacja

    Miodnik należy do rodziny Boraginaceae, rzędu ogórecznika, klasa dwuliścienna, dział kwitnienia. Rodzaje najbliższe miodnikowi to żywokost (Symphytum) i ogórecznik (Borago).

    Odmiany

    Istnieje ponad 70 rodzajów miodunki. W medycynie ludowej stosuje się nie tylko miodnik lekarski (Pulmonaria officinalis), ale także następujące gatunki:

    • miękkie miodunka (Pulmonaria mollis);
    • niejasna lub ciemna miodunka (Pulmonaria obscura).

    Również popularne rodzaje miodunki:

    • miodunka wąskolistna (Pulmonaria angustifolia);
    • miodówka górska (Pulmonaria montana);
    • czerwona miodunka (Pulmonaria rubra);
    • miodunka cukrowa (Pulmonaria saccharata).

    Aby uzyskać więcej informacji na temat miodunki, zobacz:

    Infografika miodunki

    Zdjęcie miodunki, jej właściwości użytkowych i zastosowania: Infografika na temat miodunki lekarskiej

    O czym pamiętać

  • Lungwort officinalis jest popularnym lekarstwem na kaszel, przeziębienie i inne dolegliwości płucne. Zajmuje się również leczeniem chorób przewodu pokarmowego, schorzeń ginekologicznych, bólów głowy, wirusów skórnych i wielu innych.
  • W czasie ciąży i laktacji nie można leczyć miodunki.
  • Dzieci mogą otrzymać leczniczą miodnicę dopiero po 3 latach.
  • Aby wyleczyć endometriozę, wypij napar z ziela tej rośliny.
  • Zbiór w klatce piersiowej pokrzywy, miodunki, prawoślazu i dziewanny pomoże w kaszlu.
  • Udział:

    Ewa Wójcik
    Autor
    Rate author